Dołącz do czytelników
Brak wyników

Pracownia pedagogiczna

30 stycznia 2019

NR 31 (Styczeń 2019)

Asertywność w komunikacji pomiędzy nauczycielem i uczniami

0 41

Człowiek jest istotą społeczną, która nieustannie porozumiewa się z innymi: aby dowiedzieć się, jak trafić do najbliższego sklepu spożywczego, umówić się na randkę, wyrazić niezadowolenie, powiedzieć komplement, rozwiązać spór, odrzucić prośbę czy też na nią przystać. Asertywność to styl komunikacji, którym można się posłużyć w każdej z wymienionych sytuacji.

Powszechnie asertywność jest kojarzona z umiejętnością mówienia „nie”. Jest to jedynie część prawdy. Słowo „asertywny” pochodzi z języka angielskiego i oznacza tyle, co „stanowczy, nieznoszący sprzeciwu”. Potocznie w języku angielskim słowo „asertywność” jest używane w znaczeniu „pewność siebie”. W takim rozumieniu jest stosowane także w języku polskim, a więc osoba asertywna to osoba pewna siebie, z adekwatnym poczuciem własnej wartości. Ogólnie o asertywności można powiedzieć, że jest to sztuka pełnego wyrażania siebie, uczciwego, stanowczego komunikowania własnych uczuć, postaw, opinii czy pragnień z równoczesnym poszanowaniem uczuć, postaw, opinii i pragnień innych osób. 

Czym asertywność jest, a czym nie jest?    

Asertywność nie jest wrodzona. Jest zmienna i zależna od sytuacji. Przykładowo, jesteśmy w stanie wyrażać asertywnie swoje uczucia i prawa, jednak w niektórych sytuacjach możemy mieć kłopot w byciu sobą w sytuacjach trudnych, konfliktowych. Zarówno agresywność, jak i uległość są postawami skrajnymi w porównaniu z postawą asertywną. Uległość polega na rezygnacji z respektowania swoich praw, podporządkowania się innym. Ma ona miejsce, kiedy ktoś nad nami dominuje (faktycznie lub tak nam się wydaje). Agresja dotyczy sytuacji, kiedy to my sami dominujemy nad kimś, i przejawia się poprzez szantaż (np. emocjonalny), inwazję, rozkazywanie, pouczanie, przemoc słowną (i niestety czasem fizyczną). Zarówno uległość, jak i agresja to zachowania, które na krótką metę, w konkretnej sytuacji, mogą się nawet okazać skuteczne, ale w dłuższej perspektywie, ponawiane, powtarzane, są zgubne dla obu stron. Zwłaszcza kiedy dotyczą ważnych obszarów życiowych.
Asertywność nie jest strategią, która pomaga postawić na swoim. Podkreśla raczej to, że człowiek panuje nad swoim zachowaniem i to on decyduje o swoim postępowaniu. Podobnie styl asertywny wiąże się z uznaniem tego, że inni także panują nad swoim zachowaniem, i rezygnuje z prób odebrania im tej kontroli. Zachowując się asertywnie, możemy uczciwie przyznać się do swoich myśli i pragnień i nie oczekiwać, że inni automatycznie nam ulegną. Wyrażamy szacunek dla uczuć i opinii innych bez konieczności przyjmowania ich punktu widzenia lub postępowania zgodnie z ich oczekiwaniami lub wymaganiami. Nie oznacza to bynajmniej, że postępując asertywnie, przestajemy liczyć się z pragnieniami innych. Wsłuchujemy się w ich oczekiwania, a następnie podejmujemy decyzję, czy chcemy na nie przystać. Możemy to zrobić, nawet jeśli wolelibyśmy postąpić inaczej. Jest to jednak nasz wybór. 

Tabela 1. Typy zachowań i ich charakterystyka
TYP ZACHOWANIA PRZYCZYNA TAKIEGO ZACHOWANIA CZYNNIKI RYZYKA
ULEGŁE
  • strach przed brakiem aprobaty ze strony innych,
  • strach przed reakcją innych,
  • przekonanie, że trzeba być grzecznym,
  • unikanie konfliktów,
  • manipulacja
  • utrata poczucia własnej wartości,
  • poczucie krzywy, złość, frustracja,
  • zachęcanie innych do dominacji,
  • wybuch agresji spowodowany kumulacją uczuć
AGRESYWNE
  • strach przed nieotrzymaniem tego, co się chce,
  • brak wiary w samego siebie,
  • przekonanie, że wcześniej takie zachowanie było skuteczne,
  • wyładowanie złości,
  • manipulacja
  • konflikty w relacjach z innymi,
  • utrata szacunku do samego siebie,
  • utrata szacunku do innych,
  • stres,
  • potencjalna przemoc,
  • rezultaty odwrotne niż zamierzone,
  • brak szacunku innych, obawa przed nami
ASERTYWNE
  • zadowolenie z siebie i innych,
  • pozytywne założenie: ja jestem OK, ty jesteś OK,
  • szacunek dla siebie i innych,
  • pomoc w osiąganiu celów,
  • wzrost wiary w siebie,
  • nieranienie innych,
  • poczucie kontroli nad swoim życiem
  • brak sympatii z uwagi na wyrażanie swoich odczuć,
  • etykietka człowieka idącego przez życie w zgodzie z własnym kodeksem postępowania,
  • zmiany w naszych relacjach z innymi


Ilekroć zgadzamy się z innymi, robimy to z własnej woli. Często jednak czujemy się bezradni, ponieważ zapominamy, że dec...

Pozostałe 70% treści dostępne jest tylko dla Prenumeratorów.

Co zyskasz, kupując prenumeratę?
  • 6 wydań czasopisma "Biologia w Szkole"
  • Dostęp do wszystkich archiwalnych artykułów w wersji online
  • ...i wiele więcej!
Sprawdź

Przypisy