Dołącz do czytelników
Brak wyników

Akademia rozwoju

2 października 2018

NR 10 (Lipiec 2015)

Kreatywność – ćwiczenia dla uczniów

0 215

Kreatywność dzieci i młodzieży można rozwijać na wiele sposobów. Oto przykłady ćwiczeń, które po drobnych modyfikacjach zastosować można dla różnych grup wiekowych:

  1. Projektanci – ćwiczenie rozwijające nie tylko kreatywność, lecz także umiejętność współpracy w grupie. Osoba prowadząca dzieli klasę na 4–5-osobowe grupy i każdej z nich daje ogólne zadanie (np. zaprojektowanie jednego zabawnego, oryginalnego i kolorowego urządzenia do zabawy w dziecięcym pokoju, magicznej maszyny służącej do latania itp.). Zadaniem grupy jest wspólne wypracowanie pomysłu, a później realizacja projektu. Ćwiczenie należy podsumować, pozwalając przedstawicielom każdej z grup zaprezentować projekt i przedstawić go klasie, całą grupę zaś warto zapytać o to, w jaki sposób wymyślili swój pomysł, jak przebiegała dyskusja, jaki był podział prac, czy nie było konfliktów, a jeśli były – jak sobie z nimi radzili.
  2. Konstruktorzy – to ćwiczenie jest inną wersją „Projektantów”. Tutaj każda z grup otrzymuje od osoby prowadzącej zestaw drobnych przedmiotów (mogą to być zapałki, kapsle, waciki, kawałki gąbki, wykałaczki, kredki, sznurek i wiele innych, a w wersji dla młodszych dzieci – klocki) i rozmaitych materiałów i narzędzi, w tym niestandardowe materiały, które mogą służyć do łączenia, np. guma do żucia, gumki recepturki, plastelina, szpula nici. Zadanie polega na zbudowaniu przedmiotu lub urządzenia spełniającego jakieś szerokie kryterium (np. „urządzenie do przemieszczania się nad rzeką”). Nie należy bardziej precyzować zadania, aby uczestnicy mogli realizować najśmielsze pomysły (mogą wszak zbudować most, ale mogą też zaproponować inne rozwiązania, np. wielką huśtawkę dosięgającą drugiego brzegu).
  3. Kosmiczna encyklopedia – osoba prowadząca wprowadza uczestników w zagadnienie, wyjaśniając, że są badaczami niedawno odkrytej pozaziemskiej cywilizacji. W ich ręce wpadła karta z encyklopedii ufoludków, w której opisywali oni rosnące na Ziemi drzewa. Ku zaskoczeniu badaczy, kosmici posługiwali się zupełnie innymi kategoriami niż Ziemianie, np. nie dzielili drzew na iglaste i liściaste, ale wyróżniali takie kategorie, jak: drzewa kolorowe jesienią, drzewa silnie pachnące, drzewa zdobiące ogrody, drzewa używane do produkcji mebli itp. Zadaniem uczestników (najlepiej – podzielonych na grupy, z których każda będzie pracować nad innym zagadnieniem) będzie niestandardowe – wzorem kosmicznej encyklopedii – podzielenie innych grup obiektów na zaskakujące kategorie. Mogą to być: zwierzęta, owoce, warzywa, pojazdy, budynki, ubrania, narzędzia itd. Następnie liderzy grup przedstawiają wyniki pracy na forum klasy. Ćwiczenie to rozwija zdolność abstrahowania.
  4. Wspólne opowiadanie baśni – cała klasa siada w kręgu. Osoba prowadząca informuje grupę o podstawowych cechach, jakie ma spełniać wspólnie wymyślana opowieść (np. historia w konwencji klasycznej baśni, opowiadanie s-f, historia przypominająca sen, opowieść w konwencji realizmu magicznego – w starszych klasach). Pierwsze zdanie historyjki wygłasza wybrana osoba z kręgu, a następnie kolejno każda z osób dodaje nowy fragment opowieści, jednak nie dłuższy niż jedno zdanie. Ćwiczenie to bardzo dobrze integruje, a jednocześnie wymaga szybkiego reagowania na zmieniającą się sytuację i kreatywnego dopasowania się do już istniejącej całości.
  5. Gra w skojarzenia – to najprostszy sposób rozwijania zdolności generowania skojarzeń. Może odbywać się w co najmniej dwóch wariantach. Wszyscy siadają w kole i wówczas:
    Pierwsza osoba wypowiada jakiś wyraz, a druga ma podać słowo, które się z nim kojarzy. Następnie kolejna osoba wypowiada słowo, które kojarzy się z propozycją podaną przez poprzednika – w ten sposób tworzy się ciąg skojarzeń (np. słońce – żarówka – abażur). Kolejne osoby mogą odpowiadać po kolei, ale mogą też wyznaczać się do odpowiedzi.
    Pierwsza osoba podaje dwa pozornie niezwiązane ze sobą słowa, które jednak jakoś się jej kojarzą (np. stół i trawnik). Zadaniem kolejnej osoby jest podać własną propozycję tego, co może być wspólne dla tych dwóch obiektów (np. oba mogą mieć w swojej powierzchni dziury zrobione przez ich mieszkańców – stół przez korniki, trawnik przez krety). Następnie pierwsza osoba podaje własne wyjaśnienie (np. oba obiekty są płaskie), a druga wymyśla swoją „zagadkę” i zadaje ją komuś innemu (znów – uczestnicy mogą odpowiadać kolejno lub wskazywać osobę, której dają zadanie).
  6.  Gra w metafory – to oczywiście ćwiczenie na tworzenie met...

Pozostałe 70% treści dostępne jest tylko dla Prenumeratorów.

Co zyskasz, kupując prenumeratę?
  • 6 wydań czasopisma "Biologia w Szkole"
  • Dostęp do wszystkich archiwalnych artykułów w wersji online
  • ...i wiele więcej!
Sprawdź

Przypisy