Dołącz do czytelników
Brak wyników

Temat numeru

20 września 2018

NR 29 (Wrzesień 2018)

Reunion – rajska wyspa

0 233

Ta niewielka wyspa mieści w sobie cały przekrój cudów przyrody: wodospady, lasy deszczowe, wyjątkową faunę i florę, turkusowe laguny, najwyższy punkt Oceanu Indyjskiego Piton des Neiges oraz jeden z najaktywniejszych wulkanów na planecie — Piton de la Fournaise. Warta uwagi jest również kultura oraz kuchnia kreolska. Każdy znajdzie tam coś dla siebie.

Reunion to mała wyspa o wielkości 2,512 km2, leżąca na południu Oceanu Indyjskiego, licząca 865 826 mieszkańców. Sąsiaduje z Madagaskarem, Komorami, Seszelami oraz Mauritiusem. Wyspa ta jest Departamentem Zamorskim Francji, a więc podróżując tam nie potrzebujemy paszportu, poruszamy się jak po terenie Unii Europejskiej. Stolicą jest usytuowany w północnej części wyspy Sant-Denis, a obowiązująca waluta to euro. Wyspa Reunion jest częścią archipelagu Maskarenów i cieszy się tropikalnym klimatem. Co niestety wiąże się też z występowaniem cyklonów na wyspie. Większość produktów jest eksportowana, natomiast wyspa może poszczycić się największą produkcją trzciny cukrowej w Unii Europejskiej. 
Wyspa była długo niezamieszkana, dopiero w X wieku arabscy żeglarze odkryli ją i nazywali „Dina Morgabin”. Jednak pierwszymi mieszkańcami wyspy byli rebelianci malgascy i inni buntownicy. Następnie w XVI wieku portugalskie statki przybyły na wyspę, podczas podróży do ​​Indii. Od 1638 roku należała do Francuzów, gdzie sprowadzali do pracy na plantacjach trzciny cukrowej najpierw afrykańskich niewolników, a później chińskich robotników. Do 31 grudnia 1945 roku Reunion był kolonią Francji, a od 1 stycznia 1946 roku funkcjonuje jako Departament Zamorski. 

Zachód słońca w Saint-Pierre

Wulkany

Wulkaniczna wyspa Reunion wynurzyła się z dna oceanu trzy miliony lat temu. Piton de la Fournaise, jeden z najaktywniejszych wulkanów na świecie, wykształtował obraz dając mu niepowtarzalny wygląd. Zadziwiający księżycowy krajobraz wyłaniający się znad chmur, utwardzona lawa… Wspinaczka do Piton de la Fournaise ukazuje przedziwny, zapierający dech w piersiach krajobraz i jednocześnie bardzo dostępny. Kratery, droga pokryta zastygłą lawą, to ma­giczne miejsca, które na długo pozostają w pamięci.
Erupcje na wyspie Reunion odbywają się średnio co 9 miesięcy i mogą trwać kilka tygodni. Ostatnia erupcja wulkanu Piton de la Fournaise została zanotowana 13 lipca 2018 roku o 4.30 rano czasu lokalnego. W tym roku erupcja miała miejsce również 27 kwietnia i trwała do 1 czerwca 2018 roku. Aktywność wulkaniczna, bez wpływu na lokalne życie, oferuje wyjątkowy spektakl dla odwiedzających, którzy mogą go obserwować z bezpiecznej odległości.

Wyspa wodospadów

Na Reunionie znajduje się ponad 300 wodospadów, w każdym zakątku wyspy, a u ich podnóża często znajduje się naturalny basen, w którym można popływać. Niektóre wodospady Reunionu należą do najwyższych na świecie, a 3 najwyższe wodospady Francji znajdują się na Reunionie. Są szczególnie spektakularne po przejściu cyklonu, ale mogą przy tej okazji spowodować ciężkie zniszczenia.
Najwyższe i najbardziej niezwykłe wodospady, takie jak Wodospad Blanche (400 m) lub le Voile de la Mariée, znajdujące się w kalderze Salazie lub Wodospad Grand Galet w Langevin, są dobrze widoczne z drogi lub z powietrza. Kąpieliska często odwiedzane są nie tylko przez turystów, ale również przez miejscową ludność, która również pragnie zaczerpnąć spokoju. 

Fauna Reunionu

Przed kolonizacją, wyspę zamieszkiwało tylko kilka gatunków nietoperzy, gadów i ptaków. Niewiele zwierząt może pokonywać dystans, który oddziela wyspę od stałego lądu, 800 km do Madagaskaru, tysiące kilometrów do Afryki lub Azji. Od tysięcy lat fauna wyspy wzbogaciła się o zaledwie kilkadziesiąt gatunków, z których niektóre osiedliły się i stopniowo ewoluowały w gatunki endemiczne, unikalne na świecie. Niestety pojawienie się człowieka zakłóciło ekosystem. Zniknęły niektóre endemiczne gatunki zwierząt, takie jak ibis reunioński (Threskiornis solitarius) czy olbrzymi żółw reunioński (Cylindraspis borbonica). Również wprowadzenie wielu egzotycznych gatunków, czasem szkodliwych dla gatunków rodzimych zachwiało ekosystem. Dziś fauna Reunionu ma dwie „twarze”: endemiczną faunę, małą, ukrytą i niestety często zagrożoną, oraz „importowaną” faunę, niezliczoną, widoczną wszędzie, jak szczury lub dzikie koty i czasem szkodliwą dla gatunków endemicznych. Podczas podróży na Reunion nie ma jednak co się obawiać spotkania z groźnymi zwierzętami, ponieważ oprócz ukąszenia pająka lub parzącej gąsienicy, jedyne niebezpieczne zwierzęta znajdują się daleko poza lagunami – rekiny. Niestety, mimo odległości, co jakiś czas, dochodzi do spotkań rekinów z windsurferami oraz ludźmi kąpiącymi się poza wyznaczonym terenem.
Ptaki były z pewnością pierwszymi mieszkańcami wyspy Reunion. Sterowane wiatrem trafiały do Reunion na długo przed tym, zanim pierwszy marynarz zauważył linie ­brzegowe ze swego statku. Przemierzając wybrzeże, bez problemu napotkamy faetona żółtodziobego (Phaethon lepturus). Jest on charakterystyczny dla wysp Oceanu Indyjskiego i symbolem Reunionu. Ten piękny ptak, o białym upierzeniu z czarnymi plamami na lotkach, przypomina swoją budową ciała nieco mewy. Środkowe sterówki są bardzo wydłużone i zazwyczaj mocno wystają poza resztę ciała. Gniazduje w szczelinach klifów lub drzew i żywi się małymi rybami, kalmarami czy skorupiakami. Z kolei przyglądając się drzewom blisko domów, możemy dostrzec liczne gniazda wikłacza zmiennego (Ploceus cucullatus) zawieszone na gałęziach. W okresie lęgowym samiec zwabia samicę śpiewem, oferując jej samodzielnie uwite gniazdo do złożenia lęgu. Gdy samicy spodoba się gniazdo i zaakceptuje samca, dochodzi do kopulacji. Następnie samiec przystępuje do kolejnej budowy gniazda i przywabiania kolejnej samicy. Nie zawsze jednak jest po jego myśli. Gdy samicy nie spodoba się gniazdo, zrzuca je na ziemię. Dlatego też pod drzewami można znaleźć liczne, zrzucone i zniszczone gniazda. Pospolitym gatunkiem jest również wikłacz czerwony (Foudia madagascariensis). Ptak ten jest wielkości wróbla i w okresie lęgowym samce przybierają piękne czerwone ubarwienie.
Reunion ma stosunkowo niewiele ssaków i tylko jeden endemiczny gatunek, to nietoperz Mormopterus francoismoutoui. Warty uwagi jest również tenrek zwyczajny (Tenrec ecaudatus). Mylony często z jeżem, został sprowadzony z Madagaskaru, początkowo jako pokarm dla pracowników plantacji. Ponadto na wyspie znajdziemy mysz domową, szczura wędrownego, ryjówkę domową, zająca czy sambara sundajskiego (Rusa timorensis) z rodziny jeleniowatych.
Populacja owadów jest nadal stosunkowo mało poznana, natomiast charakteryzuje się wysokim stopniem endemizmu. Jedna czwarta motyli i połowa chrząszczy żyje na przykład tylko na tej wyspie. Ponadto spotkamy m.in. patyczaki, kilka gatunków pająków, skorpiony oraz szarańcze.
W Reunionie znane są 4 gatunki jaszczurek, z których dwa są endemiczne: gekon Phelsuma inexpectata oraz gekon Phelsuma borbonica. Znajdują się one wyłącznie na południowym wschodzie wyspy, na ograniczonych obszarach i są gatunkami chronionymi i zagrożonymi. Żywią się małymi owadami, pająkami, ale również chętnie pożywią się nektarem i miąższem owoców. 
Kameleon lamparci (Chamaeleo pardalis) to słynny i symboliczny gatunek dla Reunionu. Ten fascynujący gad rodem z Madagaskaru został wprowadzony na Reunion w XVII wieku. Obecnie chroniony, jest dość powszechny i można go znaleźć w ogrodach, parkach lub wzdłuż szlaków turystycznych. Na wyspie spotkać również możemy dwa gatunki agamy i dwa gatunki małych węży, Ramphotyphlops braminus oraz Lycodon aulicus, które są całkowicie nieszkodliwe.

Faeton żółtodzioby Phaethon lepturus / Kameleon lamparci Chamaeleo pardalis

Fauna morska

Wyspa Reunion to geologicznie młoda wyspa wulkaniczna, która leży bezpośrednio na dnie oceanu na znacznych głębokościach (-4000 metrów), co tłumaczy stosunkowo słabą obecność raf koralowych i lagun. Wyspa składa się zatem z młodych raf (około 8000 lat), które ograniczają małe laguny (o maksymalnej szerokości 200 metrów) i płytkie głębiny, ale mające bardzo bogatą faunę. Na Reunionie laguny znajdują się na zachodnim i południowo-zachodnim wybrzeżu od Saint-Gilles do Saint-Pierre. Wszystkie one są częścią, z wyjątkiem Saint-Pierre, morskiego rezerwatu przyrody Reunion, obszaru chronionego utworzonego w 2007 roku w celu ochrony ­bogactwa ­różnorodności biologicznej i morskiej przyrody Reunionu. 
Rafa koralowa dająca schronienie wyjątkowej faunie morskiej to istny raj dla nurków. Ale niezależnie od rodzaju rafy, życie zaczyna się od koralowca, a więc żywych stworzeń, które go budują: polipów koralowcowych. Jest to bardzo powolny proces, a powstanie kolonii polipów trwa około 10 lat i tworzy małą gałąź korali. Inne formy polipów przyczyniają się do powstania rafy: gorgonie, gąbki lub ukwiały. Rafy Reunionu składają się głównie z rozgałęzionych koralowców. Dla niektórych pokarm, siedlisko lub schronienie, dla innych koral to wspaniałe pierwsze ogniwo w życiu rafy i laguny, stąd znaczenie jej uszanowania i ochrony. Koralowce są zagrożone nie tylko przez elementy natur...

Pozostałe 70% treści dostępne jest tylko dla Prenumeratorów.

Co zyskasz, kupując prenumeratę?
  • 6 wydań czasopisma "Biologia w Szkole"
  • Dostęp do wszystkich archiwalnych artykułów w wersji online
  • ...i wiele więcej!
Sprawdź

Przypisy