Dołącz do czytelników
Brak wyników

Temat numeru

4 lipca 2018

NR 24 (Listopad 2017)

Vancouver – zielona perła Kanady

0 38

Vancouver – trzecia co do wielkości metropolia w Kanadzie, po Toronto i Montrealu, pełniąca funkcję portu u wybrzeży Pacyfiku, stanowi dom dla połowy mieszkańców prowincji Kolumbii Brytyjskiej (240 000 ludzi). Miasto należy do najgęściej zaludnionych w Ameryce Północnej, po Nowym Yorku, San Francisco i Mexico City. Mimo to ludzie chcą tam żyć i ceny domów wywindowane są do absurdu. 

Metropolia, określana ja­ko Greater Vancouver i zarządzana przez polityczną korporację Metro Vancouver Regional District (MVRD), podzielona jest na 23 obszary obejmujące główne centrum miejskie i obszary podmiejskie. Ścisłe centrum rozciąga się od znanego na całym świecie Stanley Park na zachodzie do Gastown i Chinatown na wschodzie. Od północy zamyka je Burrard Inlet, a na południu False Creak. Poniższy opis, mający na celu przedstawienie planu stworzenia najbardziej zielonego miasta na świecie, dotyczy centrum i obrzeży Vancouver. 

Vancouver zaliczane jest do pierwszej piątki miast na świecie ze względu na jakość życia jego mieszkańców (Frary 2009). Tę wysoką pozycję warunkują przede wszystkim: 

  • oceaniczny klimat (w Kanadzie ta metropolia jest najcieplejszym miastem w okresie zimy);
  • pierwotnie występująca roślinność, określana jako umiarkowany las deszczowy (ang. temperate rain forest), w dużej mierze zastąpiona miejskimi oazami zieleni;
  • czystość miasta (Vancouver jest najczystszym miastem w Kanadzie, Malone 2007, zobacz też https://www.ecowatch.com/top-10-greenest-cities-in-the-world-1881963132.html);
  • niezwykłe położenie miasta pomiędzy górami (North Shore Mountains), obszarami leśnymi a Pacyfikiem, co sprzyja sportowi i rekreacji;
  • szkolnictwo na wysokim poziomie (University of British Columbia należy do pierwszej czterdziestki najlepszych uniwersytetów na świecie);
  • przyjaźnie nastawieni ludzie różnych nacji zamieszkujący tę metropolię;
  • sprzyjające uwarunkowania ekonomiczne. 

Już w chwili obecnej miasto stanowi fantastyczne zestawienie interesującej architektury przetykanej wszechobecną zielenią. Zielone detale w formie kwietnych ampli zawieszonych na latarniach, ogromnych donic wypełnionych pięknymi kompozycjami kwietnymi wzdłuż ulic, ukwieconych witryn sklepowych, wzbogacone są o ogromne obszary parków, skwerów, połacie wypielęgnowanych i czystych trawników oraz zadrzewione aleje. To wszystko jest harmonijnie zestawione z rzeźbami, fontannami, kaskadami lub małymi zbiornikami wody. Często wystarczy przejść kilka kroków zatłoczonymi ulicami, żeby znaleźć się w zacisznej enklawie pełnej kolorowych kwiatów, wypielęgnowanej, dobrze nawodnionej trawy i stylowych ławeczek najczęściej ufundowanych przez mieszkańców. Zieleń jest wszędzie, na poziomie gruntu i na wysokich, często piętrowych tarasach domów oraz na dachach wysokich budynków. Wystarczy więc wyjść na dach lub na taras, aby znaleźć się w zielonym zacisznym raju (fot. 2–4). Ale dlaczego nie może być jeszcze piękniej…

Dla miasta Vancouver stworzono plan działania obejmujący lata 2015–2020, który ma doprowadzić do stworzenia najbardziej zielonego miasta na świecie (ang. GREENEST CITY 2020 ACTION PLAN, GCAP, część II). Ten kompleksowy plan zakłada realizację szeregu celów pogrupowanych w następujących obszarach działania:

  1. Klimat i źródła odnawialne. Do roku 2020 planuje się ograniczenie o 33% emisji gazów cieplarnianych wytwarzanych przez społeczność miasta, a o 80% w roku 2050 w stosunku do poziomu z 2007 r. Planuje się również wyeliminowanie przed 2050 r. zależności od kopalnych źródeł energii. 
  2. Zielone budownictwo. W ramach ­tego obszaru działań chodzi o zre­dukowanie zużycia energii i emisji gazów cieplarnianych w istniejących budyn­kach o 20% w stosunku do 2007 roku. W tym celu wymienia się w istnie­jących budynkach systemy grzewcze, wentylacyjne, okna, oparte na gazie źródła ciepła, a także buduje się nowe domy pasywne charakteryzujące się niemal zerowym zużyciem energii (redukcja o 80–90% zużycia energii w stosunku do tradycyjnego amerykańskiego budownictwa, w Polsce są to domy o standardzie NF15 – EUco ≤15 kWh/(m²/rok). Domy takie charakteryzują się wysokim nasłonecznieniem, doskonałą wentylacją, a także oknami o wysokich współczynnikach izolacji cieplnej. Jak przekonują konstruktorzy, w domu pasywnym wystarczy 10 świeczek tealightów, aby ogrzać salon o powierzchni 18,5 m2 w środku zimy (fot. 2). 
  3. Zielony transport. Włodarze miasta starają się pozyskać stałe źródła finansowania dla projektów usprawnienia transportu na wszystkich poziomach administracji rządowej. Zakłada się, że preferowanym systemem komunikacyjnym stosowanym w mieście będzie jazda na rowerze, publiczny transport oraz poruszanie się pieszo. Zakłada się, że do 2020 r. 55% wszystkich podróży, jakie będzie podejmował mieszkaniec miasta, będzie realizowane w ten sposób. Aby ograniczyć ilość emitowanych przez samochody spalin, planuje się coraz szersze stosowanie samochodów elektrycznych, na biopaliwa, biometan lub wodór. Preferowane jest też wykorzystywanie jednego samochodu zamiast kil...

Pozostałe 70% treści dostępne jest tylko dla Prenumeratorów.

Co zyskasz, kupując prenumeratę?
  • 6 wydań czasopisma "Biologia w Szkole"
  • Dostęp do wszystkich archiwalnych artykułów w wersji online
  • ...i wiele więcej!
Sprawdź

Przypisy