Starzejemy się wszyscy, już od pierwszej chwili życia. Proces ten nie jest niczym innym jak zmniejszaniem się zdolności organizmu do odpowiedzi na stres środowiskowy, co skutkuje nieodwracalnym nagromadzeniem się uszkodzeń wewnątrzkomórkowych. Starzenie prowadzi do powstawania licznych zaburzeń w homeostazie, co zwiększa ryzyko zachorowalności. Z wiekiem zmniejsza się zatem nasza masa mięśniowa i kostna, skóra osłabia się i wiotczeje, a ostrość wzroku i słuchu pogarsza się. Od lat badacze próbują oddalić od nas widmo starości. Czy jest to możliwe?
Kategoria: Artykuły
Dni stają się coraz dłuższe i zewsząd słychać ptasie śpiewy i nawoływania. Trwa wiosenna wędrówka jaskółek, bocianów i tysięcy innych ptaków, które wracają ze swych zimowisk w Afryce oraz zachodniej i południowej Europie. Trwają przeloty gęsi, obserwujemy żurawie i czajki, śpiewają pierwiosnki, w lasach gruchają siniaki, a dzięcioły kują już nowe dziuple.
Od dzisiejszej szkoły oczekuje się, że będzie stymulowała i korzystała z kreatywności uczniów w procesie dydaktycznym. Z jednej strony ma wykorzystywać techniki myślenia twórczego w edukacji, a z drugiej strony mobilizować uczniów do ich do własnych, twórczych poszukiwań. Przyjmuje się, że szkoła będzie raczej uczyła myślenia, poszukiwania rozwiązań, niż po prostu przekazywała czystą wiedzę.
1. Krok: Sprawdź, jakie przekonania blokują w tobie rozwój pasji
Po czym możemy poznać, że blokujemy samych siebie w znalezieniu i rozwijaniu pasji? Po myślach, jakie krążą nam po głowie, po przekonaniach, które przyjmujemy bez zastrzeżeń i które nie pozwalają nam nic zmienić w życiu.
Przeczytaj kolejno poniższe stwierdzenia. Przy każdym z nich zaznacz, czy na ogół odnosi się ono do ciebie. W swoich odpowiedziach bądź szczery tak, jak tylko potrafisz. W kolejnym kroku zastanów się, na jaką inną myśl możesz zamienić to przekonanie.
Kiedy jesteśmy dziećmi, interesuje nas wszystko – pasja, ciekawość i entuzjazm towarzyszą nam na każdym kroku. Jako dorośli wszystko już wiemy, niewiele potrafi nas zaskoczyć czy porwać do reszty. Jako dorośli nie zawsze mamy w życiu pasję, choć zazwyczaj większość z nas chciałaby ją posiadać. Co zrobić, aby tak się stało?
Ostatnimi laty intensywnie rozwija się gałąź ekologii badająca usługi ekosystemowe (ecosystem services), czyli łącząca środowisko naturalne z ekonomią.
Badania przeprowadzane na ponad milionie pacjentów z objawami depresji wykazały, że istnieje związek między tą chorobą a pogryzieniem przez kota lub psa. Taki stan rzeczy wiązano z zakażeniami pierwotniakiem Toxoplasma gondii, którego kot jest żywicielem ostatecznym, a człowiek jak i inne ssaki mogą także przypadkowo ulec zakażeniu.
Sekcje zwłok zwierząt mają bardzo dużą wartość dydaktyczną. Jak pokazują badania, nawet najnowsze modele trójwymiarowe czy profesjonalne filmy wideo nie są w stanie przekazać tyle samo wiedzy uczniom lub studentom co przeprowadzana na żywo sekcja martwego prawdziwego organizmu.
Nauczyliśmy się wykorzystywać energię słoneczną ok. 100 lat temu, wraz z odkryciem zjawiska fotoelektrycznego i budową pierwszych ogniw słonecznych. W jaki sposób uczniowie mogą poznawać to fascynujące zjawisko?
Do rodziny jaskółek Hirundinidae należy ponad 80 gatunków niewielkich ptaków wróblowych, sprawnie latających, wychowujących pisklęta w gniazdach ulepionych z błota lub w norach wykopanych w skarpach. Zasiedlają większość lądowych obszarów Ziemi, poza polarnymi terenami Arktyki i Antarktydy. W Polsce gniazdują trzy gatunki jaskółek, a czwarty zalatuje do nas z południa Europy.
Jaskółki w przeciwieństwie do innych ptaków wróblowych są wybitnie przystosowane do lotu, co wynika z faktu, iż ich pożywieniem są niemal wyłącznie owady chwytane w powietrzu. Krótkie i szerokie dzioby jaskółek oraz umiejętność sprawnego manewrowania w locie, umożliwia im chwytanie różnych gatunków much i komarów.
Spośród trzech lęgowych gatunków jaskółek w Polsce dwa są ściśle związane z człowiekiem – dymówka i oknówka obecnie gniazduje niemal wyłącznie w środowisku synantropijnym. Trzeci gatunek – brzegówka – również korzysta ze zmian, jakich w środowisku przyrodniczym dokonuje człowiek, jednakże najczęściej odbywa lęgi z dala od siedzib ludzkich.
A dokładniej rzecz ujmując, przed przenoszonymi przez nie chorobami, np. groźną boreliozą. Mamy coraz więcej dowodów, aby na to pytanie odpowiedzieć twierdząco. Okazuje się bowiem, że część gospodarzy kleszczy powoduje zmniejszenie występowania drobnoustrojów chorobotwórczych w ich populacjach. Naukowcy zaczęli niedawno poznawać, jakie mechanizmy do tego doprowadzają, a swój wkład w badania mają również polscy naukowcy.